· نوشتهی متین ملاپور
کافینت ۲۴؛ کافینتی که لازم نیست براش جایی بری
ثبتنامها و کارهای اداریای که قبلاً باید حضوری میرفتی سراغشون، حالا از خونه انجام میشه. داستان همبنیانگذاری کافینت ۲۴.
هر کدوم از ما یه کار داریم که چند ساعت از روزمون رو میبلعه: رفتن به کافینت، صف ایستادن، توضیح دادن کار به کارمند و منتظر موندن. ثبتنام سامانه ثنا، درخواست وام ازدواج و مسکن، ثبتنام خودرو، آزمونها — همهی اینها کارهایی هستن که بالاخره یه جایی باید انجام بشن، ولی چرا حتماً حضوری؟
کافینت ۲۴ با همین یه سؤال متولد شد: اگه بهجای اینکه آدم به کار برسه، کار به آدم برسه چی؟ ایده سادهست؛ سادهتر از چیزی که به نظر میاد. مشتری از خونه کارش رو میفرسته، کارمندان کافینت ۲۴ آنلاین انجامش میدن و نتیجهی کامل تحویل داده میشه. نه رفتوآمد، نه صف، نه وقت گذاشتن از سر کار. شبانهروزی هم بازه — اون عدد ۲۴ توی اسمش قوله، نه شعار.
این کار رو با یه همکار شروع کردیم و نقشها از همون روز اول روشن بود: او روزمرهی سرویس رو میچرخونه و من سمت محصول فکر میکنم — اینکه مسیر مشتری از «فرستادن کار» تا «تحویل گرفتن نتیجه» کوتاهتر و شفافتر بشه. تجربهی ساختن آدا بهم یاد داده بود که توی خدمات هم قاعده همینه: مشتری نباید لازم باشه فرایند رو بفهمه؛ مشتری فقط نتیجه رو میخواد.
جالبترین بخش این کار برام دیدن مشتریهاست. پیرمردی که سالها از ترس پیچیدگی سامانههای دولتی ثبتنامش رو عقب انداخته بود. دانشجویی که وسط شب امتحان یادش افتاد مهلتش فرداست، ساعت یازده شب کارش رو فرستاد و صبح نتیجه رو گرفت. اینها همون لحظههایی هستن که نشون میدن یه سرویس ساده میتونه واقعاً بار رو از دوش مردم برداره.
قدم بعدی، سادهتر کردن همین مسیره؛ اینکه فرستادن کار از این هم راحتتر بشه و نتیجه سریعتر برسه. کافینتهای قدیمی شهر رو جایگزین نمیکنیم، ولی همون کار رو میکنیم — با این فرق که این کافینت جایی نمیره و همیشه بازه.